Ik heb al heel wat mooie verhalen kunnen lezen, maar gelukkig ontbreekt er nog het e.e.a. Het was 2001 en we hadden net ons duikbrevet op zak om in Aruba de visjes eens van dichtbij te bekijken. Wat een geweldige ervaring Henk!! Natuurlijk werd er ook iedere avond een sapje gedronken (hoe was het ook alweer; er moeste dan 12 uur of 24 uur gewacht worden na het laatste biertje...). Whatever, er moest natuurlijk ook gesurfd worden en we hadden dan ook een snel boardje uitgezocht; een F2 sputnik welteverstaan....dit was niet het makkelijkste board om op weg te komen en dat bleek dan ook toen ik in minder dan 10 minuten alle ziektes wel een keer uit de mond van Henk had gehoord. Hij moest en zou met beide benen en een zeil in zijn handen op het board komen, maar het kostte veel, heel veel moeite. We besloten uiteindelijk dit board voor een wat toegankelijker board te verruilen, met resultaat!! Het lukte Henk om in ieder geval met 1 been en inderdaad met zeil in z´n handen op het board te komen. Dit bewijst dan ook maar weer (hij was het surfen helemaal verleerd) dat Henk een jongen is met vele eigenschappen om tros op te zijn; hij geeft nooit op. Zie bijgaande foto voor het bewijs.
Al dat bloed, zweet en tranen zorgde natuurlijk voor een mooi moment tijdens, maar nog mooier na dit surfavontuur. We waren (zelfs met shirtje) enorrum verbrand!! Een mooie poster van Carmen Electra prijkte aan de wand (ja, die hadden wij opgehangen..), maar geen arubaanse in de buurt voor een aftersun insmeer beurt. Maar in 2001 had ik zelfs zachte handen...toch?? Henk??
Het duiken was ook een geweldige ervaring. Met de padi vers op zak besloot onze Arubaanse duikkoning ons mee te nemen op 28 meter diepte!! Ik herinner me het nog goed toen hij ons vertelde ´beneden´ op hem te wachten. Daarop volgde een wrakduik en zelfs nog een nachtduik, een hele mooie ervaring. De rechterhand van Clyde zou trouwens Henk wel even helpen met z´n duikgear. (zie foto)
We hadden het zo naar ons zin dat ik een mailtje heb gestuurd naar m´n toenmalige manager met de mededeling dat ik een paar dagen later weer zou beginnen met werken. Het stappen was ook erg geslaagd op aruba, zeker als er een nieuwe lading met cruiseschip toeristen was aangekomen. Ik herinner me vaag nog een geel jurkje, maar dan houdt het ook echt op. Ik weet niet of jij je nog iets meer kan herinneren, maar ik weet dat we op de terugweg iets meer kilometers hebben afgelegd dan op de heenweg....er ontbrak gewoon een witte streep om rechtstreeks overheen naar het hotel te kunnen lopen.....
Het waren geweldige momenten Henk, zoals ik er veel met je heb mogen delen en ik hoop dat er nog velen zullen volgen!. Je bent een vriend die de dingen zegt zoals hij denkt, recht uit hart, zonder omwegen.
Un abrazo muy fuerte,
Spencer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten