1-1

Henk is zoals jullie weten een echte skifanaat. In zijn "goede jaren" ging hij soms wel 3 x per jaar!!! Ook ik was een keer de gelukkige om met hem te gaan skiën, maar dan wel rond eind maart voor een prikkie, net na die andere skivakanties. Ik verheugde mij er enorm op en keek er zo naar uit om die latten weer onder mijn benen te voelen en achter Henk aan te sjezen want ja, wat kan hij het toch goed hè?!

Nee, krijg ik op een dag een sms terwijl hij met zijn vrienden aan het skiën was en wij enkele weken erna zouden vertrekken: Sorry Steef, ik heb net mijn poot gebroken. Het spijt me, maar onze vakantie kan niet door gaan.

NEEEEEEE, zei ik hardop op de zaak! Nou werkelijk waar, ik belde hem en zei dat ik het zo erg voor hem vond...Tja, het is niet anders zei ik. Ik baalde natuurlijk vreselijk dat IK niet kon skiën, dat begrijpen jullie wel. Nou en toen begon hij toch vreselijk te lachen....GEINTJE!!!

Zeker anderhalf jaar later was Henk met een club vrienden weg en ik mocht zijn auto lenen. Ik kwam toen een keer thuis in de parking aangereden, en toen kreeg ik mij toch een briljante ingeving!!!

Ik belde hem op en ik kreeg zijn voicemail. Ik zeg Henk, het spijt me, ik heb net een aanrijding gemaakt en nu vragen ze om de papieren, maar ik kan ze niet vinden...oooh wat moet ik nou doen!! En ik hing op. Nou jullie willen niet weten hoe ik in mijn eentje in die auto heb zitten gieren van de lach.

Hij belde op, maar ik nam bewust niet op (ja, dat kwam wat realistischer over, ik was natuurlijk in paniek) De tweede of misschien zelfs pas de 3e keer nam ik op. Hij vroeg: Hoe gaat het. Ik zeg: Ja het gaat wel..sorry sorry sorry...Hij zegt: heb je zelf niets? Nee ik heb niets zei ik...en de auto? ja ja...wel schade Henk...Het gaf niets zei hij, maar ik hoorde aan zijn stem dat het hem toch een beetje pijn deed. Uiteindelijk zei ik: 1-1! Maar nee, het kwartje viel niet en hij tetterde maar door (kennen jullie dat?) Ik zeg, HENK 1-1!!!

Nou goed, ik zal de woorden niet herhalen die hij toen uitsprak... Wel wil ik mijn excuses nog aanbieden aan de mensen die daar toen van wakker zijn geworden!!

Spreek mij er gerust op aan, want ik weet eigenlijk zelf niet wie daar toen bij waren.

Tot de 20e!

Groetjes, Stefanie