Malgrat de Mar

Het was ergens aan het eind van de vorige eeuw dat Hanko, Henk, Spencer, Peter en Rob ergens op een terrasje in Middelburg zaten en na een paar biertjes spontaan besloten om de Spaanse Costa eens onveilig te gaan maken. Na nog wat meer biertjes en een bezoekje aan het reisburo was alles vastgelegd! Costa del Sol here we cum!

Een paar weken later zaten we keurig op onze bus te wachten op Utrecht Centraal. Maar waar bleef die bus nou? Nadat alle andere bussen waren vertrokken en er nog één witte bus over was, begonnen we ons toch achter onze oren te krabben. Eén van ons liep op de wachtende chauffeur en kreeg het verlossende antwoord: “Tsja, wij wachten nog op 5 jongens uit Zeeland...” Ok bedankt... Dat was al een lekkere binnenkomer...

Van de bustrip zelf weet ik niet zo heel veel meer behalve dat we bijna halverwege bij een tussenstop in Frankrijk uit waren gestapt. Er stapten toen wel een hoop leuke dames uit en rationale beslissingen maken als je 19 jaar bent in vakantiestemming is wat lastig. Toch maar in de bus blijven zitten en op weg naar Malgrat de Mar. Dit ligt naast Lloret de Mar en is eigenlijk hetzelfde concept. We stonden daar op camping Bon Repos naast een spoorlijn die regelmatig als openbaar toilet werd gebruikt op de terugweg van het stappen. Ik zal niet de hele vakantie doornemen, maar er is toch wel één verhaal die eruit springt.

Ik had een beetje gesurfd en was bezig met aftuigen van het materiaal, maar de mastvoet zat nogal vast. Henk die wist wel van wanten, dus op zoek naar Henk om zijn spierballen even in te zetten om dit klusje te klaren. We konden Henk nergens vinden, op het strand niet en ook bij onze tenten niet. Ook Henk zijn vakantievriendinnetje Anneke was in geen velden of wegen te bekennen. Toen ik zag dat Henk zijn tent “ritmisch” aan het bewegen was, wist ik genoeg! Inmiddels zat ik samen met een hoop andere campinggasten gefascineert naar Henk z’n tent te kijken totdat hij klaar was en naar buiten zou komen zodat hij me even kon helpen met mijn mastvoet... Er gebeurde een tijdje niks, maar opeens ging de rits open van z’n tent en kwam Henk z’n hoofd naar buiten. Die blik op z’n gezicht... Priceless!! Hij pakte snel een appel en wat water en ritste snel zijn tent weer dicht! Ik lag samen met de toeschouwers helemaal in een deuk!! Geweldig! Ik ben benieuwd wat Henk nog weet van deze actie, maar ik vermoed dat het nog goed in z’n geheugen staat. Bij mij in ieder geval wel! Ik heb helaas geen foto's van deze actie zelf, maar nog wel een paar andere foto's de groep waarmee we op vakantie waren en Henk z'n vriendinnetje!!